W zaproszeniu najlepiej jasno wymienić osoby, które rzeczywiście zapraszacie. Zapis „z rodziną” jest krótki, ale może być różnie rozumiany. Imiona dzieci i jednoznaczna informacja o osobie towarzyszącej pomagają gościom odpowiedzieć, ile osób przyjdzie.
Para znana z imienia i nazwiska
Jeśli znacie oboje gości, wpiszcie ich imiennie. Po zwrocie „zapraszamy” przykład może brzmieć „Annę i Jana Kowalskich”. Gdy nazwiska są różne, wpiszcie pełne dane każdej osoby. Nie zakładajcie automatycznie, że małżonkowie używają wspólnego nazwiska.
Przy niepewnej odmianie nietypowego nazwiska sprawdźcie ją przed drukiem. Na liście przechowujcie zarówno podstawowy zapis danych, jak i gotowy zwrot do umieszczenia w projekcie. Pozwoli to łatwiej porównać personalizację z informacją od rodziny.
Osoba towarzysząca
Jeśli nie znacie jeszcze nazwiska osoby towarzyszącej, czytelny zapis to „Annę Kowalską wraz z osobą towarzyszącą”. Jeśli zapraszany gość pozostaje w znanej Wam relacji i macie dane drugiej osoby, wersja imienna będzie bardziej osobista.
Nie musicie wpisywać nieznanego nazwiska na zapas. Ustalcie natomiast, kiedy potrzebujecie go do planu stołów i winietek. W wiadomości przy potwierdzaniu obecności można poprosić o imię oraz nazwisko osoby, która przyjdzie z gościem.
Rodzina z dziećmi
Przykład po słowie „zapraszamy” może brzmieć: „Annę i Jana Kowalskich wraz z Zofią i Adamem”. Taki zapis określa zakres zaproszenia dokładniej niż ogólne „z dziećmi”. Przy długiej liście podzielcie zwrot na dwie linie, zamiast zmniejszać litery do nieczytelnego rozmiaru.
Wybierzcie jedną konwencję imion — oficjalną albo rodzinną — i stosujcie ją świadomie. Dorosłe dzieci zapraszane samodzielnie lub z partnerem możecie potraktować jako oddzielne pozycje i wręczyć im osobne karty. To decyzja dotycząca relacji i organizacji, nie automatyczny obowiązek.
Osoba towarzysząca i dziecko w jednym zaproszeniu
Zapis „Annę Kowalską wraz z osobą towarzyszącą i córką Zofią” jasno wskazuje trzy zapraszane osoby. Dopasujcie przykład do faktycznej sytuacji rodziny. Jeśli relacje lub forma zwrotu nie są dla Was pewne, najlepiej ustalić brzmienie bezpośrednio z bliską osobą.
Sprawdzenie listy przed personalizacją
- Jeden wiersz odpowiada jednej wręczanej karcie.
- Przy każdym wierszu znacie liczbę zapraszanych osób.
- Najdłuższy zwrot mieści się w wybranym projekcie.
- Nie ma przypadkowo powielonych rodzin.
- Po uzupełnieniu całość tworzy poprawne zdanie.
Liczbę kompletów policzcie z pomocą poradnika ile zaproszeń zamówić. Następnie porównajcie zaproszenia ślubne, zwracając uwagę na przestrzeń przeznaczoną na dane gości.
